Op 24 maart liet Maura zich voor het eerst zien. Dit keer
verliepen de zaken niet zoals ze gewoonlijk gaan. Feit 1: ik moet meestal de
dag voor het bezoek of de dag van het bezoek nog aan mijn cadeautje beginnen.
Feit 2: ik ga meestal schandalig laat op babybezoek. Het record? Een bezoekje
aan een baby van 3 maanden oud –toch niet laat denken jullie?!- het was
eigenlijk ineens ook het “babybezoek” voor haar zusje van 2, met schaamrood op
de wangen geef ik dat hier toe…
Maar deze keer ging het niet zo. Binnen de 5 maanden
afgeklokt. En het cadeautje? Dat was al twee weken voor het bezoekje af! Voor babycadeautjes gebruik ik graag het geboortekaartje als inspiratiebron. Ook dit keer was het weer een dankbaar kaartje, kijken jullie maar even mee:
Toen ik dit exemplaar in de brievenbus kreeg, dacht ik meteen aan een stofje dat zich al een tijdje in mijn stoffenschuif bevindt. Uiltjesstof it is...
Omdat ik ze zelf zo leuk vind, voorzag ik ook dit keer een lampje. Het lijkt erop dat ze een standaarditem in mijn geboortecadeautjes aan het worden zijn... Toekomstige mama's in mijn vriendenkring, jullie wezen gewaarschuwd! Ik flockte er het uiltje van het kaartje en haar naam op:
Slabbetjes heb je naar het schijnt nooit genoeg. Dat nam ik serieus dus ik zorgde voor een uitbreiding van de voorraad:
Als laatste maakte ik een kussen, natuurlijk ook volledig in het thema:
Meeting Maura was een plezier, hopelijk heeft zij nog lang plezier van haar met liefde gemaakte cadeautjes.
