Meeting Maura

Op 24 maart liet Maura zich voor het eerst zien. Dit keer verliepen de zaken niet zoals ze gewoonlijk gaan. Feit 1: ik moet meestal de dag voor het bezoek of de dag van het bezoek nog aan mijn cadeautje beginnen. Feit 2: ik ga meestal schandalig laat op babybezoek. Het record? Een bezoekje aan een baby van 3 maanden oud –toch niet laat denken jullie?!- het was eigenlijk ineens ook het “babybezoek” voor haar zusje van 2, met schaamrood op de wangen geef ik dat hier toe…

Maar deze keer ging het niet zo. Binnen de 5 maanden afgeklokt. En het cadeautje? Dat was al twee weken voor het bezoekje af! Voor babycadeautjes gebruik ik graag het geboortekaartje als inspiratiebron. Ook dit keer was het weer een dankbaar kaartje, kijken jullie maar even mee:

Toen ik dit exemplaar in de brievenbus kreeg, dacht ik meteen aan een stofje dat zich al een tijdje in mijn stoffenschuif bevindt. Uiltjesstof it is...

Omdat ik ze zelf zo leuk vind, voorzag ik ook dit keer een lampje. Het lijkt erop dat ze een standaarditem in mijn geboortecadeautjes aan het worden zijn... Toekomstige mama's in mijn vriendenkring, jullie wezen gewaarschuwd! Ik flockte er het uiltje van het kaartje en haar naam op:

Slabbetjes heb je naar het schijnt nooit genoeg. Dat nam ik serieus dus ik zorgde voor een uitbreiding van de voorraad:

Als laatste maakte ik een kussen, natuurlijk ook volledig in het thema:

Meeting Maura was een plezier, hopelijk heeft zij nog lang plezier van haar met liefde gemaakte cadeautjes.

Kleine meisjes verwennerijtjes

Zoals jullie misschien wel al gelezen hebben bij Karolien, zette zij na twee schatjes van jongetjes een pracht van een dochter op de wereld. Na enkele jaren samen op de naailes, kunnen we elkaar echt wel vriendinnen noemen, het klikt in ons groepje!

Hoe kunnen we dat dotje beter verwelkomen dan met een 100% handgemaakt cadeautje?! Op het geboortekaartje kreeg een vosje de centrale rol, daar komt dus mijn inspiratie vandaan.

Een knuffel maakte Karolien zelf al, dus dat vond ik geen optie meer. Onze andere naailescollega is een echte heldin in het dekentjes maken dus dat liet ik lekker aan haar over! De ideeën waren er al snel, maar door de pech die op mijn weg kwam, werd het dit keer een noodgedwongen last minute. De babyborrel was namelijk de zondag nadat ik uit het ziekenhuis mocht vertrekken. Achter de naaimachine zitten is toch ook rusten zeker?!

Ook dit keer rolde er een hoesje voor een lampje van onder mijn naaimachine. Ik koos voor een vrolijke oranje print met rode flockfolie. De naam maakte ik in het lettertype van het geboortekaartje.

Een slabbetje komt altijd van pas, dus daar voorzag ik er twee van. Eentje in de stof van het lampje, eentje in een vosjesstof. 

Tot slot maakte ik een kussenhoes met daarop ook weer een vosje. In de staart flockte ik haar naam. Van het resultaat was ik toch wel in mijn nopjes. Ons mama is zo lief geweest om mij last minute nog wat vliesofix te halen omdat ik mij nog wat plattekes voelde...

En tot slot nog een foto van het geheel:

Geniet ervan Karolien, het is met veel liefde en plezier gemaakt!

Naaien voor mini's - deel 2!

Na het slabbetje van vorige blogpost, ging ik aan de slag met het gratis patroontje van Emma en Mona voor een babylegging.

Het kleine meisje in blijde verwachting van een nieuw broekje is de lieve Elise.

Onlangs ging ik winkelen met haar mama en het bleek een ware zoektocht om een mooie rode legging te vinden. Er ging bij mij meteen een belletje rinkelen want eerder maakte ik al eens een rood vestje in sweaterstof. De restjes waren nog ruim voldoende om babybilletjes te voorzien van een rood exemplaar!

Zo gezegd, zo gedaan. Het patroon werd afgeprint en aan elkaar geplakt en ik kon aan de slag! Het is een eenvoudig broekje om te maken. Ik koos voor de versie met elastiek. Het enige prutswerkje was het omzomen van de mini broekpijpjes. Het resultaat mag er zijn, al zeg ik het zelf!

Het resultaat:

En Elise die fotomodel mag spelen, hoe schattig is ze?!

Hard Rock baby op komst bij vrienden...

Onlangs kregen we het fijne nieuws dat er een kindje op komst is bij goede vrienden. De papa is één van de festivalgangers waarmee mijn wederhelft graag op stap gaat.

Vorig weekend spraken we af om mijn verjaardag te vieren en een klein cadeautje voor de toekomstige spruit kon natuurlijk niet ontbreken. Of ik een slabbetje kon maken? Eentje met de ster van Metallica erop?! Ahja, ze zijn megafan van Metallica, dat was dus echt een must.

Zwart zei de wederhelft, met een rode ster. Daar had ik toch mijn twijfels bij, ik vond dat nogal hard voor een klein, onschuldig boeleke. Voor de kleuren volgde ik toch maar mijn eigen gevoel... Het werd een rood katoentje met gele badstof, rode biais met witte sterren en dan toch maar een zwarte ster. Het resultaat:

De commentaren? Wauw, zo knap, dat gaat snel versleten zijn! Waarop 1 van de 3 musketiers antwoordde: het is niet voor jou hé, maar voor de baby. Juist ja...

Babyborrelen

Vorige zondag was het dan eindelijk zo ver. Elise haar eerste feestje werd een feit. Het was heel gezellig en de zaal was prachtig aangekleed! Hier vertelde ik jullie al dat er iets op komst was. Dit keer was ik cadeaugewijs goed voorbereid, geen spoortje last minute stress viel er te bespeuren, best uniek in mijn naaicarrière! Ik wist dan ook al goed wat ik wou maken, de gepersonaliseerde lampjes van Hilde@Home.

Elke keer opnieuw als er een kindje geboren werd in onze entourage dacht ik, die lampjes, DIE wil ik echt eens maken. Tot nu toe was het er nog nooit van gekomen wegens geen lampje in huis. Deze keer was ik echter vastbesloten en trok ik naar de Ikea met als doel: de Lykta lampjes. Vol karakter kocht ik bijna niets anders.

Voor Elise heb ik niet lang moeten nadenken over de stofkeuze. Het geboortekaartje zag er zo uit:

Door mijn vorig bezoekje aan de fiere mama wist ik ook al dat de doopsuiker in een oranje/roze/wit kleedje gestopt was en dat er hier en daar bloemetjes verstopt waren. Ook in de zaal voor de babyborrel kwamen deze kleuren terug. Het Petit Pan stofje was dus geen moeilijke keuze, ik bestelde bij Bambiblauw. Als extra accentje flockte ik Elise's naam op de stof in het lettertype van het geboortekaartje. Ook de vogeltjes vonden hun plekje op het lampenkapje. De randen werkte ik af met een roze biais met witte bolletjes. Samen met de oranje flock vond ik het een geslaagde combinatie, al zeg ik het zelf!

Kleine zus met een gepersonaliseerd lampje en grote broer niet?! Dat kreeg ik natuurlijk niet over mijn hart dus voor Wout snuisterde ik ook door mijn stoffenvoorraad. Ik koos voor een stofje met volkswagenbusjes, ondertussen schiet er echt bijna niets meer van over, maar voor een lampje nog ruim voldoende. Voor hem koos ik een stoer lettertype en een groene flock. Ook de randen werkte ik af met dezelfde groene kleur. De mama heeft een zwak voor groen, dus: u vraagt, wij draaien!

Zelf was ik zeer tevreden over het resultaat. En de mama? Zij vond de lampjes gelukkig ook prachtig! Zoete dromen Wout en Elise...

Une petite fille

Boy or girl, that was the question! Mijn collega kreeg een tweede kindje en geloof me, deze keer kon ze de spanning er goed inhouden. Geen krimp heeft ze gegeven bij de vele insinuaties en een verspreking zat er ook al niet tussen, dju!. Ik, curieus?!

Hoe langer hoe meer ik overtuigd was dat het wel een jongen moest zijn. Ah ja, ze wou zo graag een meisje dat ze dat nieuws toch ZEKER niet zou kunnen verzwijgen?! Het moest dus wel een tweede jongetje zijn.

Groot was de verbazing bij het krijgen van een smsje voor de geboorte van Elise. Een meisje begot! Dat was me toch een sterk staaltje verzwijgen dat ze te berde gebracht heeft. 3 keer moest ik het lezen voor ik het goed en wel besefte. De collega’s dachten er duidelijk allemaal hetzelfde over als ik aangezien de pronostiek 7 stemmen telde voor een jongetje en slechts 2 voor een meisje.

Tijdens mijn verlof ging ik al eens op extra babybezoek (de babyborrel volgt nog). Met lege handen aankomen was natuurlijk geen optie dus ik maakte de fiere mama een divided basket van Noodlehead in haar lievelingskleuren. Dit is het resultaat:

Volledig tevreden was ik niet, de versteviging kon beter dus dat staat op de “te onthouden” lijst voor de volgende keer. Ik zal ook geen judoband meer gebruiken voor de handvatten, dat maakt het geheel nog minder stevig door de zwaarte. Door mijn last minute karakter kon ik wel niet anders dan de mand zo afgeven, ze zal gebruikt worden voor babykleertjes dus dat zal de stevigheid meteen ten goede komen!

Voor de bayborrel zelf heb ik ondertussen al een andere verrassing voorzien, nog even wachten met tonen want de kersverse (nieuwsgierige) mama durft hier ook al eens komen lezen!