Een oude hobby van onder het stof gehaald...

Vroeger vond je waar je mij zag over kraaltjes, visdraad, slotjes, pletkralen, tangetjes, en alle mogelijke benodigdheden om kettingen, armbandjes, oorbellen en dergelijke te maken.
Sinds ik verhuisd ben, is het er eigenlijk niet echt meer van gekomen. Het was vooral een hobby die ik samen met de mama deed en het liefst aan de keukentafel. Onze pa kon dus al eens klagen dat er visdraad tussen zijn boterhammen zat...

Nu begon het onlangs toch te kriebelen en maakte ik nog eens een ketting. De zwarte kralen kocht ik bij Xenos in Maastricht net zoals het slotje en de pletparels. (Ik heb al spijt dat ik er niet meer gekocht hebben want Xenos hebben wij hier niet!) De rode roosjes maakte ik uit Fimo door een malletje te gebruiken. Daarna heb ik ze gebakken in de oven en ingesmeerd met speciale vernis voor Fimo, ik ben zeer blij met het resultaat!

Op naar een nieuwe wintercollectie dus...

Ging naar de rommelmarkt en bracht mee...

Naar rommelmarktjes gaan, dat doen wij graag! Zeker als het zo van die buurtrommelmarktjes zijn waar mensen staan om van hun spullen af te raken en niet noodzakelijk om er munt uit te slaan. Het zijn die plekjes die je moet hebben om leuke vondsten te doen voor kleine prijsjes!

Op de laatste rommelmarkt was dit mijn buit:

Een grote lap diolen en allerhande kleine lapjes.

De grote lap voor amper €2 en de kleine lapjes waren 10 cent per stuk, daar kan een mens niet voor sukkelen, toch?!

Ik zie de diolen al een rokje vormen, alleen nog eens denken hoe ik dat zou aanpakken qua afwerking... Iemand suggesties?

Auto's van de band gerold...

Of we mee iets gingen drinken voor de 30e verjaardag van twee vriendinnen? Ja, natuurlijk! "En jullie moeten zeker niks meebrengen", volgde ook nog.
Ergens aankomen voor een verjaardag zonder presentje, daar heb ik het moeilijk mee...

Toen bedacht ik me, de vrouwen willen misschien geen cadeautjes, maar hun kindjes zeker en vast wel! De vrouwen kregen dus elk een flesje bubbels en voor de kindjes voorzag ik iets handgemaakt.

Het zijn drie jongetjes en onlangs las ik bij Karolien  hoe zij een autospeelmatje maakte voor een neefje. Ze gebruikte de tutorial van de Cozy Car Caddy. Ik vond het resultaat zo knap dat ik het ook eens wou proberen.

Drie jongetjes en dus ook drie autospeelmatjes. Geen probleem dacht ik! Een rode en een groene voor de twee broertjes en nog een groene voor de derde kandidaat.

Hoewel het eenvoudig was om te maken, heb ik er toch een tijdje werk aangehad. De stof knippen, de stippellijn van de weg, alles stikken met verschillende kleuren garen (zwart voor de straat, wit voor de streepjes, nog een andere kleur voor de vakjes, ...) Het werd uiteindelijk dus weer last minute werk, maar ik ben wel zeer tevreden met het resultaat! Benieuwd hoe de kleintjes het gaan vinden...

Kersverse kraamcadeautjes...

Er heerst een ware babyboom in onze vrienden- en kennissenkring. Voor ons geldt dan altijd hetzelfde probleem, wat doen we deze keer cadeau??? Niet simpel! Ik probeer altijd op zoek te gaan naar iets nuttig, maar toch leuk. Regelmatig sta ik dan bij de babykleertjes te kijken, maar babymaten, daar ken ik niets van... Seizoenen, aantal maanden, grote baby/kleine baby??? Argh, gokken en hopen dat het goed komt. :-)

Om deze taferelen te vermijden (of toch te beperken) heb ik onlangs pampertaarten gemaakt voor een flinke tweeling.
Er is geen enkele baby die geen pampers nodig heeft dus het aspect nuttig kan al aangevinkt worden. Om de taart op te vrolijken heb ik er nog verschillende andere spulletjes in verstopt. In deze exemplaren zit twee maal hetzelfde, maar toch een beetje anders.

De mama en de papa konden volgende spulletjes terugvinden bij het uitpakken: pampers natuurlijk, een zelfgemaakt slabbetje, een zelfgemaakte giraf, een body met lange mouwen, een houten politiewagen/brandweerwagen, kleine diertjes van bij IKEA.

Hieronder het resultaat:

Wil je zelf ook graag een pampertaart maken?

Benodigdheden:

• pampers;
• elastiekjes;
• lint;
• kleine cadeautjes die je in de taart kan verwerken;
• een kartonnen/plastieken bord die zal dienen als ondergrond;
• een stokje dat er voor zal zorgen dat de taart niet van elkaar schuift tijdens het transport.

Werkwijze:

• Je neemt een kartonnen bord (of iets anders) dat kan dienen als ondergrond voor de taart.
• Je rolt de pampers stuk per stuk op en je doet er een elastiekje rond zodat ze mooi bij elkaar blijven zitten. 
• Je schikt de pampers op een bord en stopt er hier en daar een cadeautje tussen. Voorbeeld: een slabbetje rol je op dezelfde maat als een opgerolde pamper op en stop je er tussen. 
• Als je onderste laag klaar is, doe je een elastiek rond de volledige onderste laag en je verstopt deze met een tof lintje. Zorg ervoor dat de laag stevig vast zit. Stop er in het midden al een stokje in en zet de volgende lagen ook mee over dit stokje. 
• Je maakt de volgende lagen op dezelfde manier.
• Als de taart klaar is, doe je er nog een doorschijnend papiertje en wat lintjes rond als verpakking en je kan op babybezoek vertrekken!

Moe maar voldaan!

Sinds woensdag zijn we terug thuis na 10 dagen kamp. Het waren 10 heel plezante, maar ook heel vermoeiende dagen...
Ik moet toch toegeven dat ik het wat onderschat had om voor 85 hongerige mensen op tijd eten klaar te krijgen! Er waren dagen waarop de hele kookploeg in de namiddag uitgeteld zijn bed inkroop voor een krachtslaapje!. :-)

Het was een fantastisch kamp met natuurlijk de nodige blutsen en builen, vele muggenbeten, enkele tripjes naar de dokter en de spoed, maar vooral heel veel fijne momenten!
Waar we als kookploeg ook enorm versteld van stonden was de hoeveelheid eten dat de kleinsten (de speelclub) kon wegwerken! We begonnen met kleinere porties als die van de grotere kinderen, maar ze kwamen allemaal terug voor een tweede, derde en soms zelfs vierde keer! Het is een feit, kinderen eten goed op kamp... (net als wijzelf, de weegschaal toonde 2 kg meer, ik was nog blij, ik had het erger verwacht haha).

In één van mijn vorige blogberichten schreef ik dat ik wou leren haken tegen dat het kamp begon voor op de "dode momenten". Ik kan jullie verzekeren dat er geen enkel dood moment geweest is! De haakspullen zijn dus onaangeroerd gebleven. Ik heb dus nog wat tijd om het haken deftig onder de knie te krijgen...

Of ik nog zou meegaan om te koken vroegen verschillende mensen mij. Wat denken jullie na het zien van onderstaand briefje??

Verjaardagsvariété

Vorige week mochten twee vriendinnen een extra kaarsje uitblazen. Eentje op 10 en eentje op 12 juli. Dat mocht wel gevierd worden met onder andere een handgemaakt cadeautje.
Zoals altijd kwam mijn naaikriebel weer rijkelijk laat, dus het moest snel gaan! Ik liet mijn oog vallen op de "Bow clutch" van Elm Street life.
Die had ik al langer in gedachten om eens uit te proberen en echt, het is een aanrader. Snel klaar en ik vond het een geslaagd resultaat. (1 van de 2 vriendinnen kon dit al beamen, de andere moet nog eventjes wachten.)

Uiteindelijk werden het er twee dezelfde, maar met een ander accent. De ene kreeg een roze voering en een roze detail in de strik, de andere een groene voering en een groen detail in de strik. Hetzelfde, maar toch even anders dus! De groene versie is de deur al uit.

De foto's:

De dag nadien kreeg ik al te horen dat ze haar clutch NERGENS meer kon vinden. Zonde dacht ik in eerste instantie! Ze zei dat ze het hele huis had afgezocht, haar handtas had leeggekapt en alles, tot ze haar zoontje in het oog kreeg...
Hij liep er vrolijk mee rond te zwaaien terwijl hij "pennenzak voor mij" scandeerde. Daar was zijn mama dus niet mee akkoord!
... Juist ja, ik voel een volgend projectje opkomen. :-)

Een prijs die zeer goed van pas kwam!

Vorige week won ik de allerlaatste prijs uit de felbegeerde prijzenpot van de grootse bingo van Juffra Toertjes. Nog geen dag later zat onderstaand prachtig ingepakte cadeautje al in de brievenbus:

Ik won een pak knutselpapier en washitape. Blij dat ik was!

Ondertussen kwam het knutselpapier al goed van pas... Gisteren besloot ik vlak voor het verjaardagsfeestje van mijn wederhelft zijn petekind om toch nog snel een boekje met stof te kaften als extra cadeautje. Een tof stofje, wat flockfolie EN natuurlijk mijn pas verworven knutselpapier werden bovengehaald.

Op de stof streek ik eerst vliesofix, ik haalde het papier er af en streek de stof met vliesofix daarna op de kaft van het boekje. Eigenlijk kan je dit gewoon doen volgens het principe van boeken kaften met papier, het enige verschil is dat er een strijkijzer aan te pas komt. Als afwerking kleefde ik twee stukjes knutselpapier op de binnenkanten vooraan en achteraan zodat de stofrandjes verborgen zaten. En als extraatje: haar naam in flockfolie.

Dit is het resultaat:

Op haar verjaardagsfeest was er ook 1 van haar vriendjes uit de klas. Hij keek in haar "verrassingsdoos" en vond het boekje. Zijn vraag was: Marie, is dat je dagboek vol geheimen???? Nog niet, maar het kan zeker nog komen! We konden 's avonds met een blij gevoel huiswaarts.