Give me one, give me two, give me three...

Eerder vermelde ik al dat mijn wederhelft een enorme muziekliefhebber is en al eens graag naar een optreden of een festival gaat. (dit jaar zijn het vele festivals en vele optredens geworden, dat gebeurde opeens!)
Meestal gaan ze met 3 op schok. Mijn wederhelft, zijn beste maat en de broer van de beste maat, ondertussen ook een goeie maat dus behoren tot het vaste recept. Vaak worden er daar nog enkele anderen aan toegevoegd.

De 3 musketiers zijn alle 3 grote fan van (onder andere) Metallica. Vorig jaar fabriceerde ik Ives een schoudertas met het logo van de laatste cd. Een paar maanden nadien voorzag ik David van een versie met het logo van Metallica en nu de laatste musketier onlangs zijn verjaardag mocht vieren, was het cadeau geen moeilijke beslissing meer. Inderdaad, ook een schoudertas van Metallica.

Ook voor deze versie gebruikte ik het fantastische patroontje van Fynn. Nummer 3 zat nog veel vlotter in elkaar dan de eerste twee. De buitenkant maakte ik uit een zwarte canvas en de binnenkant werd een zwart katoentje met witte sterretjes.

Toen de tas bijna af was, ontdekte ik een groot probleem. Om de een of de andere reden was de schouderband maar 95 cm lang. Ik heb er het vragen naar hoe ik dat geflikt hebt... Uiteindelijk lijkt mijn stof maar de helft van de stofbreedte te zijn dus er is daar zeker iets mee mislopen in de winkel. Je moet niet vragen hoe oplettend ik was tijdens het knippen.

Dat euvel loste ik op door een andere lap te knippen en de twee lappen aan elkaar te stikken. Ahja, ik had nergens nog een stuk dat lang genoeg was om de band er in 1 keer uit te krijgen.
Voor een man kon ik er moeilijk een sjakos van maken hé... Eind goed, al goed, deze keer is dit het resultaat:

Happy birthday Stef, we drinken er vanavond eentje op!

De Groote Oorlog

De titel van dit blogbericht slaat zowel terug op hoe het er op dit moment in mijn naaikamer uitziet, als op het toneelstuk waarvoor deze attributen zullen dienen.

Of ik 10 lange rokken kon maken voor de vrouwen die meespelen in een toneelstuk over De Groote Oorlog en of ik meteen ook een figurantenrolletje op mij wou nemen? Euhhhh, ik denk het?! Voor goede kameraden doet een mens graag een effortke van tijd tot tijd.

Mijn geniale idee was om de rokken te maken tijdens de “uurtjes vrij van het koken” op kamp. U hoort het al aankomen, niet? Veel vrije uurtjes schieten er daar niet over!

Status:

-          Volledig afgewerkt: 1. (jawel!)

-          Geknipt: 5.

-          Waarvan gestikte zijnaden: 2.

-          Zomen + taillebanden in orde: GEEN...

Conclusie: er was nog werk aan de winkel! Het voorbije weekend heb ik er me stevig voorgezet. Ondertussen is het eindtotaal 6 volledig afgewerkte rokken waarvan enkel de elastiek nog vastgezet moet worden. Verschillende maten en een gebrek aan de modellen om te passen zijn daar de boosdoener.

Ondertussen zijn er al enkele repetities geweest en de rokken konden gepast worden. Gelukkig dat ik de elastieken nog niet afgeknipt had, want er waren nog een paar verschuivingen bij de actrices. ;-) Uiteindelijk bleek 6 rokken voldoende aangezien er een aantal personen afgezegd hebben.

Nog 2 rokken zijn te passen en af te werken en dan is het zondag... SHOW TIME. 

Op kamp!

Van 21 juli tot en met 31 juli was ik terug te vinden in de keuken van de gîte van de paters in Clervaux. Dat was dit jaar de uitverkoren plek voor de bivak van Chiro Neerlinter. Een prachtlocatie! Frère Henri bracht de kampplaats elke dag een bezoekje, behalve tijdens de paar dagen dat hij zelf op kamp was.

Doordat de abdij sterk deed denken aan de toverschool Zweinstein, was het thema dit jaar snel gekozen: Harry Potter. De leiding heeft serieus werk gemaakt van de uitwerking van het thema, dat zagen we onder andere aan deze handgeschilderde wapenschilden:

De refter kreeg ook een tintje Zweinstein over zich heen gegoten:

Op de bezoekdag konden alle ouders en chirosympathisanten genieten van spaghetti à volonté aan een democratische prijs. De tafels en stoelen werden allemaal buitengezet zodat er van het mooie weer genoten kon worden. hebben wij schrik gehad dat het zou regenen!

Ook organiseerden we als kookploeg een taartenbakwedstrijd. Wie het mooiste/lekkerste/origineelste gebak meebracht, kon een beker en vooral de eer winnen. Zoals jullie kunnen zien, was de keuze echt niet gemakkelijk!

Het was een prachtig kamp met veel zonneschijn en fijne momenten en ook dit jaar was het kampvuur een mooie afsluiter voor ons allemaal. Op naar volgend jaar!

Klein geluk...

Voor het verrassingsfeest van mijn wederhelft was ik wekenlang op zoek naar stof in "muziekthema" dat toch nog voor mannelijk kon doorgaan. Het bleek een moeilijke zoektocht die toch nog dicht bij huis geëindigd is.

Toen ik enkele weekends geleden op de stoffenverkoop van Something Strange binnenstapte, viel mijn oog meteen op deze stof:

(natuurlijk heb ik het niet enkel bij deze stof kunnen houden, oeps...)

De cassetteprint kon ik goed gebruiken voor een hoesje voor de Ipod die nog op mijn wederhelft zijn verlanglijstje stond. Het nieuwe speelgoed moet natuurlijk zacht vervoerd kunnen worden, ahja!
Ik ging aan de slag met meetlat, zachte vulling, stof en Ipod. Uiteindelijk kwam ik tot dit resultaat:

Het is best oké qua eerste ontwerp, maar er is nog ruimte om het geheel wat te "finetunen". De volgende versie krijgt zeker een langer flapje, iets meer naadwaarde en op bestelling: een opening voor de oortjes!
Zo hebben we weer wat bijgeleerd.

Fox on the run!

Gisteren waren we uitgenodigd op het verjaardagsfeest van een klein meisje dat eigenlijk al lang niet meer zo klein is. 7 kaarsjes mocht ze uitblazen, dat kan al tellen. Elke keer opnieuw is het cadeautje uitkiezen een echte uitdaging. Dit keer hadden we een loombord in gedachten, maar ze kreeg het van de oma voor haar goed rapport. Ander idee dus!

Uiteindelijk kochten we haar de nieuwe Disneyfilm Frozen, het Leuke vakantieboek van Lobke en nog enkele gekleurde rekkertjes voor op haar nieuwe loombord. De mama gaf al een paar hints richting een zelfgemaakt rokje of kleedje dus doorzocht ik mijn stoffenkast. Veel tijd was er niet meer dus uiteindelijk toverde ik het rimpelrokje van Mina Dotter als extraatje van onder mijn naaimachine. De gekleurde elastiek vond ik bij Hexagoon in Leuven.

Dit is het resultaat:

Alle presentjes werden samen in een zakje gestopt en we konden feest gaan vieren!

Het leuke vakantieboek werd al enthousiast doorspit en er stonden al meteen enkele pagina's op nummer 1!

De rode draad: MUZIEK

Muziek is belangrijk bij ons thuis. Vinyl plaatjes, de radio, een cd’tje, ellenlange speellijsten op de Ipod, harde schijven vol muziek… Kortom, wij hebben een serieuze collectie in onze living staan. Toen het idee van een verrassingsfeestje voor Ives in mijn gedachten begon, was het kiezen van een thema dus absoluut niet moeilijk. Muziek, natuurlijk!

De 40^e verjaardag van mijn wederhelft kon ik moeilijk zomaar voorbij laten gaan, vandaar het idee om een surprise party te organiseren voor onze beste vrienden. Weken werd er naar een stofje gezocht dat niet te kinderachtig was en dat bij het thema paste. Toen ik uiteindelijk eentje vond dat me perfect leek, bleek het uitverkocht nadat ik besteld en betaald had. Jammer! Uiteindelijk bleek Ki en Ko mijn redder in nood, daar hadden ze nog stof met vinyl platen.

Die stof had ik nodig voor deze vlaggetjes:

Verder maakte ik prikkers met platen zodat de mensen konden zien wat ze aten.

De Duitse schlagermuziekplaten werden opgeofferd om het plafond op te fleuren en oude cassetjes dienden als theelichthouders. (toen Ives doorkreeg dat het ZIJN oude cassetjes waren, kreeg ik toch de opdracht van die ZEKER mee naar huis te nemen, oeps…)

Als cadeau had iedereen samengelegd zodat we zijn ultieme cadeau konden kopen: de Ipod Classic. (“want op geen enkele Ipod/mp3-speler kan je zoveel muziek zetten als op dat toestel”). Voor de centjes knutselde ik een music gift box in elkaar.

Voor de zoete bekjes bakte ik koekjes in de vorm van gitaren en muzieknootjes, de uitsteekvormpjes vond ik bij Kookhuys Mafrans in Leuven.

Het werd uiteindelijk een heel fijn feest. Omdat het ons gelukt is om alles tot op het allerlaatste moment geheim te kunnen houden, was het een echte verrassing voor hem. Compleet overdonderd was hij, missie geslaagd! De allereerste reactie? “Potverdomme, wuttels (wortels)” + een “ik weet echt niet wat zeggen hoor”. Graag gedaan lieveke!

Zonen 09 - de wedstrijd

In mijn vorige blogpost lichtte ik al een tipje van de sluier op. Ik doe mee aan de Zonen 09 wedstrijd, samen met vele andere creatieve zielen. Het doel was om een Theo, Olé of Lars te maken (of alle 3 voor diegene die daar tijd/zin in hadden). Ik koos voor het hemdje Theo met korte mouwtjes, ah ja, de zon gaat toch de hele zomer schijnen zeker?!

Bij gebrek aan eigen kindjes, ging ik aan de slag voor het zoontje van mijn collega. Ik maakte de gewone maat 104 voor een uit de kluiten gewassen 3 – jarige. Tijdens het overtekenen op de stof begon ik te vrezen voor de lengte dus voegde ik 4 cm extra zoomwaarde toe. Bij het nameten van mijn modelletje bleek dat het hemdje misschien iets te nipt zou zijn dus ik voorzag ook nog een extra centimetertje aan de zijnaden. Als ik het eindresultaat op model zie, ben ik heel blij dat ik dat voorzien had.

Het werd een hemdje in blauwe stof en met blauwe en beige accenten. Ik verwerkte koningsblauwe biaisband tot paspel en stikte dit in het zakje en in de rug. Ook voor de stikzijde en de knoopjes ging ik voor koningsblauw. 

De rug kreeg een rug plooitje en dit keer koos ik voor echte knoopjes en knoopsgaten in plaats van voor kamsnaps.

 

Voor de binnenkant van de rugpas en de staander van de kraag gebruikte ik een beige snorretjesstof omdat ik vond dat een kinderhemdje toch een plezant detail mocht hebben.

Op het borstzakje maakte ik een kleine knipoog naar de binnenkant met een geflockt snorretje. Ik sneed de naam uit het snorretje zodat het hemdje echt volledig gepersonaliseerd werd (het moest dus ECHT wel passen hé…).

Vorig weekend werd het hemdje voor het eerst gedragen en goedgekeurd. Hij mocht er ineens mee naar het schoolfeest.

Woutje, veel plezier ermee, dankzij jouw blije reactie voel ik me nu al de winnaar van de wedstrijd!