Saucisson au chocolat op de Zandberg (en voorproefje in de auto…)

Zoals jullie hier en op vele andere fijne blogs al eerder konden lezen, waren wij enkele weken geleden terug te vinden op de Zandberg in Tessenderlo. De glimlach plakt nog steeds op mijn gezicht als ik er aan terug denk of naar de foto’s kijk.

Nu had ik nog iets beloofd, namelijk het recept van de mysterieuze chocolade salami. Hé? Ja, een salami van chocolade. U bent gewaarschuwd, maken op eigen risico! Persoonlijk vind ik het een gevaar om in de frigo te hebben... Goed op tijd, ik weet het, maar beter laat dan nooit.

Het recept komt van Lu en vond ik hier (eigenlijk was ons mama de eerste ontdekker).

Wat heb je nodig?

• 20 Petit Beurre koekjes
• 200g pure chocolade (belangrijk, met melkchocolade wordt het te zoet)
• 100g boter
• 1 ei
• 100g bloemsuiker (+ 2 eetlepels indien gewenst)
• Een handvol marshmallows

Hoe maak je het?

Doe de boter in een pannetje en verwarm op een zacht vuurtje. Laat de boter niet bruinen! Voeg nadien de pure chocolade toe en laat zachtjes smelten. Haal de pan van het vuur en laat heel even afkoelen. Voeg dan het ei en de fijne bloemsuiker toe. Goed roeren!

Hak de Petit Beurre koekjes in stukjes. Ik hak ze in de lengte in drie en dan in kleinere stukjes. Verkruimel ze niet! Snij ook de marshmallows in kleine stukjes. Meng dit goed onder het chocolademengsel.

Neem een stuk bakpapier van 70 cm (zo heb je nog ruimte genoeg om de “worst” toe te draaien) en verdeel het mengsel er in de lengte op. Laat ongeveer 10cm over aan elke kant. Rol op tot een worst en draai de uiteinden dicht zoals bij een snoepje. Leg in de koelkast en laat enkele uren opstijven.

Hoe maak je er een echte worst van?

Wanneer de worst voldoende opgesteven is, haal je ze uit de frigo en laat ze even op kamertemperatuur komen. Haal ze uit het bakpapier en rol ze, indien gewenst, door wat bloemsuiker. Zo krijg je het effect van een echte worst. Snijd de worst in schijfjes en smullen maar!

Ze viel in de smaak tijdens de picknick. Vee, Claire en ik namen de zware taak op ons om er in de auto op weg naar daar al eens van te proeven! Ah ja, we moesten toch zeker zijn van de kwaliteit?! Goedgekeurd door het test panel werd ze ook voorgeschoteld aan de andere blogmadammen.

Verder wacht mijn echte Janusje-tas nog op zijn afwerking. Vorige dinsdag had ik het geluk om een plezante workshop te volgen bij Kris met Claire als geduldige juf. Afgewerkte exemplaren kan je bij de rest wel al bewonderen. Een echte dachshundietas bij Brigitte, een huisjestas die bijna een rugzakje werd bij mAndarieneke, een groter uitgevallen exemplaar bij Onliemie en ook Janusje heeft me na de workshop nog ingehaald met een prachtexemplaar. Het wordt dus hoog tijd om mijn naaimachine van stal te halen! Hopelijk snel meer... Sneak preview:

(wees gerust, ze is wel degelijk al in een verder stadium dan hierboven!)

Het staartje aan de Babarum blogtour

Enkele maanden geleden, toen de straten er nog besneeuwd bijlagen en de winterjassen nog hard nodig, werd de Babarum blog tour afgesloten met een bescheiden blogmeet in Leuven.

Jelle bezorgde ons toen een leuke goodie bag en dit ticketje voor een wedstrijd!

De flamingo-dames namen het al eerder tegen elkaar op en de winnaar is al bekend. Stannel mocht die pluim op haar hoed spelden.  Ik koos voor dit stofje van Camelot en mocht er nu mee aan de slag. Fan van mijn creatie? Stemmen kan via deze link: http://blog.babarum.be/2015/06/mandorla-in-blue-stem-en-win.html Je maakt door te stemmen ook kans om iets te winnen!

De Lotta skirt van Compagnie M. steekt al een tijdje mijn ogen uit dus ik zag meteen de mogelijkheden toen mijn stofje in de brievenbus belandde. Het pdf-patroontje vond zijn weg naar mijn winkelmandje. Knippen en plakken deed ik -zeer productief- tijdens mijn middagpauze, ah ja, er was een deadline en ik kon niet wachten om er aan te beginnen! No time to waste dus.

De uiterst moeilijke beslissing over het contrasterende stofje viel in de naailes, merci dames! Het werd een effen fuchsia contraststof zodat het geheel niet te druk zou worden.

 

Voor de knoopjes dook ik in mijn bescheiden voorraad en duikelde deze exemplaren op. Persoonlijk vind ik ze er perfect bij passen! 

Mijn conclusie? Blij dat ik dit projectje gekozen heb voor mijn Babarum stofje. De Lotta skirt is een heel plezant patroon, er zullen er zeker nog volgen!

Mysterieuze picknick @ Misteria Lane

Een paar weken geleden verscheen er een uitnodiging in mijn mailbox. Een uitnodiging voor een picknick, op de zandberg in Tessenderlo, georganiseerd door de vijf schitterende bewoonsters van Misteria Lane! Mee te brengen? Jezelf, iets te eten en te drinken, een kleurrijke picknickdeken, een kleurrijk kussen en één zelfgemaakt cadeautje om te verloten. Kleurrijk? Check:

Er werd niet lang getwijfeld, natuurlijk wou ik er graag bij zijn! De aandachtige lezer kon de voorbije week hier en daar al wat bedrijvigheid spotten op de verschillende blogs van de organisatoren, maar ook achter de schermen werd er duidelijk ijverig geknutseld aan het zelfgemaakt cadeautje voor één van de andere blogsters. Dit was mijn cadeautje, het belandde bij Brigitte!

Orde is een binnenza(a)k en een Pot vol koekjes!

Vee bracht mij en Janusje (en zichzelf natuurlijk) veilig tot in Tessenderlo. Onze sightseeing tour via Scherpenheuvel (precies "d'Ardennen") zorgde voor de nodige hilariteit in de auto. We konden er niet aan doen, we hadden de gps gevolgd! Ik moet eerlijk toegeven dat ik op voorhand ook zeker al uitkeek naar de autorit met onze bekende moeke Veerle MAAKT VANALLES MEE. Janusje was ik misgelopen op de grote blogameetup, dus ik ben blij dat ik haar nu wel in levende lijve kon leren kennen.

De Zandberg beklimmen met Vee en Janusje

Bij de aankomst onder de toren wachtte ons een warm en kleurrijk welkom, kijk maar mee:

Toosten met de kleurrijke armbanden die we net kregen.

Warm welkom!

Kleurrijke kussens...

Jacqueline werd aangesteld als bakker van Misteria Lane en daar hebben we met zijn allen van mogen meegenieten! Ze bakte heerlijke taarten, hier mooi aangeprezen door de bakkerin herself:

Laat ons eerlijk zijn, dat was het enige moment waarop het getetter een beetje stilviel, ja, met taart in onze monden... 

Het uitdelen en krijgen van cadeautjes was een heerlijk moment. Toen bleek pas dat ik echt wel het jonkie was, verder ga ik daar niet op in! Leeftijd maakt allemaal niks uit, dat was al meteen duidelijk, het klikte tussen iedereen! De verrukte blikken op elk gezicht bij het openen van de cadeautjes spraken boekdelen. Van een bende creatieve dames was het natuurlijk wel te verwachten dat ze hun uiterste best zouden doen om er iets leuks van te maken. Dat is zeker gelukt! Een impressie:

En wat ik kreeg van Kris? Een prachtige tas met de huisjes van Misteria Lane er op, een rond ritstasje en last but not least, een geluksvlinder! Bedankt Kris, ik ben er heel erg blij mee, het is een prachtig cadeau en een mooi aandenken aan een fijne dag. De geluksvlinder zal zijn werk nog hebben de komende weken! Mijn enthousiasme spat van de foto, merci An om dit vast te leggen!

Het was een dag met een gouden randje.Zo morgen er gerust nog volgen! Merci dames om dit te organiseren!

Wie was er bij?! An, Brigitte, Carla, Ingrid, Kris, Jacqueline, Vee, Janusje, Esther, Ingrid, Leen, Daniëlle, Martine, Ellen. 

De foto's komen een beetje van overal: mezelf, Brigitte, An en Kris. Merci dames!

Rock the needle met Wout, de stoere drakenpiraat!

Door alles wat ik de laatste maanden op mijn bordje gekregen heb, is elk beetje afleiding mooi meegenomen. Toen ik de oproep van Bernina zag voor de “Rock the needle” wedstrijd heb ik dus niet lang getwijfeld. De opdracht? Een badcape voor kindjes naaien. Op de website kon je het basispatroon terugvinden en er werd opgeroepen tot originaliteit. Het voorbeeld was een pinguincape.

Mijn modelletje Wout zag een drakencape wel zitten dus de keuze was snel gemaakt. Een eerste ontwerp werd gemaakt toen ik er over vertelde tijdens een avondje op café met vrienden. De plannen waren groots en werden minutieus uitgetekend op enkele bierviltjes.

Voor de cape zelf kocht ik een soort groene spons. Lekker zacht vanbinnen voor een teer kindervelletje. Een restje okergele jersey veranderde in een drakenbuik en verscheen ook aan de binnenkant van de kap en werd gebruikt voor de ogen. Rode flockfolie zorgde voor een vriendelijk draakje in de buik. Blauwe katoen transformeerde in flapperende vleugeltjes voor op de buik en aan de kap.

Een draak zou natuurlijk geen draak zijn zonder drakenstaart! Om te vermijden dat de cape zou scheeftrekken, stikte ik de staart op de badcape i.p.v. hem tussen de spons te stikken. Daarvoor gebruikte ik groene en rode katoen met vlieseline ertussen om de drakenpuntjes wat meer dikte te geven.

Toen Wout zijn cape zag, riep hij uit, WAUW, nu ben ik een echte drakenpiraat! De naam voor mijn projectje was gekozen, recht uit de kindermond. Of hij blij was? Laat de foto’s voor zich spreken:

Nu hangt er hier ook nog een wedstrijd aan vast. In elke deelnemende winkel is er een naaimachine te winnen. Onder de stemmers wordt er ook een naaimachine verloot en na de stemrondes in de winkel, volgt er nog een online wedstrijd.

Mijn cape is in real life te bewonderen bij naaimachines Van Rooy in Mechelen (Onze Lieve Vrouwstraat 66, 2800 Mechelen). Als je fan bent van de drakenpiraat en in de buurt woont, voel je vrij om daar even binnen te springen om een stem te gaan uitbrengen, het zou me veel plezier doen! Jullie kunnen nog stemmen tot en met 20 juni. De sluitingsdagen zijn donderdag en zondag. Op de middag zijn ze ook gesloten tussen 12u30 en 13u30. 

Bekijk zeker ook eens deze pareltjes van Elke!

Een onderonsje van favorietjes...

Dat ik fan ben van de Zo Geknipt! boeken is al lang geen geheim meer. Jullie zagen hier al eerder enkele maaksels verschijnen en er zullen er zeker nog volgen. De werkbeschrijvingen en patroontjes vind ik nog steeds zeer duidelijk om mee te werken.

Mijn eerste versie van het recept "Orde is een binnenzak" rolde al in december 2012 van onder mijn naaimachine. Nog pre-blogtijdperk dus... Vorige week kreeg ik het ineens in mij, er moest en er zou vervanging komen. Mijn trouwe vriend heeft goed dienst gedaan, maar de boterhammetjes verdienden ondertussen wel eens een nieuw vervoermiddel.

Een ideaal projectje om te maken tijdens het vorige naaisalon van De Rode Draad leek me. Rond 20u begon ik met stof knippen en om 22u25 klokte ik af met een afgewerkt exemplaar. Waarvoor dank Elke dat ik het nog mocht afwerken!

Een onderonsje van favorietjes denk je? Wel ja, zowel het zakje als de stof waarin ik deze versie gemaakt heb, behoren tot de favorieten. De vorige versie was een combinatie van paars met witte bolletjes en blauw met bloemetjes.Dit keer koos ik voor een combinatie van Soft Cactus met effen oranje.

Mijn boterhammetjes worden vanaf nu in onderstaand exemplaar vervoerd, ik moet zeggen, ik ben er zeer tevreden over!

Pot vol koekjes - die waar je nog werk aan hebt...

Moederdag… Ons mutti verdient elke dag appreciatie voor het mama-zijn, maar op die dag verdient ze het toch nog een tikkeltje meer. Mijn broer en ik sponsorden haar een nieuw kastje dat ze graag zag, maar ik gaf haar toch liever nog iets persoonlijker.

DE Pot-vol-koekjes van Gewoon Marieke stak al lang mijn ogen uit om eens te proberen. Het is een pot waarin je laagjes maakt met de verschillende droge ingrediënten om koekjes te maken. De ontvanger voegt de natte ingrediënten toe en bakken maar!

Mutti bakt heel erg graag dus dat was extra motivatie om er eindelijk eens werk van te maken.

Het moeilijkste aspect vond ik het vinden van de juiste pot! Wiskunde is niet mijn sterkste kant en ik wou wel eindigen met een mooi gevulde pot. Recepten herberekenen liet ik dus wijselijk aan mezelf voorbijgaan. Het moest en zou dus een pot worden van 600ml! Hoe moeilijk kan het zijn? Juist ja, ZEER moeilijk!

Uiteindelijk vond ik soelaas in mayonaise potten, hoera! Je hoort het waarschijnlijk al komen… Het afwassen en ticket afpellen nam meer tijd in beslag dan het geheel omtoveren tot een Pot-vol-koekjes.

En terwijl ik dan toch zo goed bezig was, maakte ik er ineens twee. Ook eentje voor mijn tweede moeder, mama Son, de ma van mijn beste vriendin.

Natuurlijk kon ik het niet laten om er een lapje stof over te trekken, we zijn naaisters voor iets zeker?! Het fleurige effect is mooi meegenomen. De labels maakte ik zelf en kleefde ik op de pot met mod podge. Ziehier de potten, zusterlijk naast elkaar:

De reacties? Mutti zag al mogelijkheden om dit als cadeau te maken voor de creatieve madammen van de KVLV. Mama Son stelde zich meteen de vraag waar je zoiets leuks in godsnaam kon kopen?! Missie geslaagd.

Voor appelen en peren en de strijd naar perfectie...

Voor appelen en peren, een recept uit Zo Geknipt! 2 dat me meteen kon bekoren zoals jullie hier eerder al konden lezen. De eerste versie liep niet helemaal van een leien dakje door een foutje in het tekenen van het patroon. Wees gerust, all blame on me, ik begon op een verkeerde plek te tekenen voor de armuitsnijdingen. Het eindresultaat viel na veel vals spelen en truken van de foor serieus in de smaak.

Een tweede poging liet dus niet lang op zich wachten. Die versie belandde meteen en zonder woorden in de kleerkast van mijn Mutti nadat ze onder de naaimachine uitgerold kwam. Op naar een derde exemplaar dus!

Gewapend met een gefinetuned patroon en een prachtige lap retro stof, die ik buit maakte in de kringwinkel, ging ik aan de slag. Dit keer liep alles zeer vlot, derde keer, goede keer?!

Het mag gezegd, ik ben fan van diolen. Wat een plezier om mee te werken! De print stond me meteen aan, lekker vrolijk. De lente komt stilaan piepen in de tuin, ideaal weer om mijn t-shirt (dat toch al enkele weken af is) op foto vast te leggen. De struik is alvast assorti:

Conclusie? Volgens mij gaan er zo nog volgen... Ah ja, een vrouw moet toch iets hebben om aan te doen?!