Big Blogameetup

Zaterdag was ik, samen met ongeveer 120 andere gelijkgestemde zielen, aanwezig op de Big Blogameetup in Antwerpen. Met een klein hartje dacht ik aan de gezellige inwoonsters van Misteria Lane en hun geslaagde blogmeet en waagde de stap naar de net iets groter uitgevallen versie...
Het was er niet minder gezellig, een beetje overweldigend misschien, dat wel!

Vanaf 16u werden we verwacht door de 4 enthousiaste organisatoren Heidi, Lobke, Saartje en Soetmin. Met mijn naamkaartje in de aanslag ging ik op zoek naar een gesprekspartner. Lang werd er niet gezocht, het zat daar vol met creatieve breinen!

Naast creatieve vrouwen, waren er ook enkele gastsprekers aanwezig. Jo Thuys van Sound of C gaf ons wat meer uitleg over blogs en PR. 

Handmade with Love by Siemens werd ook vertegenwoordigd en stelde ons hun concept voor. Wie zin heeft, kan zich aanmelden als Helping Hand.

Ilse Saenen van Omega Pharma stelde ons enkele producten uit hun gamma voor die we dan ook nog eens zelf mogen uittesten, dat wordt genieten!

Vooraleer we terug aan de babbel konden, kregen we nog wat meer uitleg over Daisycon en affiliate links. 

Tussen de presentaties en de vele babbels door werd het buffet, verzorgd door Culinette, geopend. Het zag er allemaal even lekker uit, maar door mijn vetarme dieet DACHT ik dat ik er niet van zou kunnen proeven. Dat was buiten de fantastische organisatie en de bereidwilligheid van Culinette gerekend. Op voorhand had ik gevraagd of het een grote schande zou zijn om zelf iets te eten te voorzien. Toen ik stond aan te schuiven, toverden ze plots een volledig vetarme maaltijd tevoorschijn, speciaal voor mij, ik was geroerd!

Verder werden we ook nog verwend met dik gevulde goodiebags, inderdaad bags! We kregen niet 1, maar wel 2 exemplaren. Er was er eentje bij specifiek van Omega Pharma en nog een andere met leuke hebbedingen. Het was enorm nagenieten bij het uitpakken ervan. Kijk maar even mee:

Verder won ik ook nog een nagellakje van Pronails, ziet mij glunderen!

Conclusie: het was een zeer aangename avond waar ik plezante madammen heb leren kennen. Jammer dat er geen tijd was om met iedereen een babbeltje te doen...

Merci ladies voor het organiseren van dit fantastische event!

Hardnekkige Harley...

Eerst en vooral start ik met een vraagje! Gaat er iemand naar de Big Blogameetup 2 vanuit de regio Kampenhout/Haacht? Ik sta nog steeds een klein beetje in twijfel om al dan niet te gaan, het wordt dringend tijd om te beslissen!

De voorbije weken ging ik aan de slag met de Harley top uit La Maison Victor. Bij het doorbladeren van die editie wist ik meteen dat ik het patroon eens zou uitproberen. De eerste versie maakte ik uit tricot. Eerlijk? Het ging vlot, tot ik aan de hals begon. De instructies werden mooi gevolgd, maar de hals gaapte enorm. Het tornmesje kwam er aan te pas en ik maakte de hals weer helemaal los. Elke gaf me tijdens het naaisalon De Rode Draad de tip om de hals nog eens opnieuw te stikken, maar dan met een tweelingnaald. Bedankt Elke! Awel, het eindresultaat is VEEL beter! Een tweelingnaald en veeeeeel stoom to the rescue... Kijk gerust even mee:

Met dit in het achterhoofd begon ik ook aan een katoenen exemplaar. Bij Ikea vond ik een stofje dat lichter was dan canvas en ik zag er meteen een kanshebber in om er de katoenen Harley eens mee uit te proberen. (ah ja, zekerheid alvorens de schaar in mijn gekoesterde katoentjes te zetten...).

Deze versie werkte ik wel iets anders af. De hals kreeg een belegje, de armuitsnijdingen werkte ik wel af zoals voorgeschreven. In het vervolg ga ik eens proberen om extra naad aan de armuitsnijding te knippen om dan simpelweg om te zomen.

Onderaan gebruikte ik geen boord, ik knipte ook daar extra naadwaarde. De zijnaden heb ik toch ettelijke centimeters versmald om het teveel aan stof weg te werken. In de tricot versie is dat knap omdat het dan een beetje "bloest", de katoenen versie leek daardoor enkele maten te groot. Eerlijk gezegd, ik ben in mijn nopjes over deze top!

Het volgende op de kniptafel?! Nog eens het voor appelen en peren recept... Hierover later meer!

Kleine meisjes verwennerijtjes

Zoals jullie misschien wel al gelezen hebben bij Karolien, zette zij na twee schatjes van jongetjes een pracht van een dochter op de wereld. Na enkele jaren samen op de naailes, kunnen we elkaar echt wel vriendinnen noemen, het klikt in ons groepje!

Hoe kunnen we dat dotje beter verwelkomen dan met een 100% handgemaakt cadeautje?! Op het geboortekaartje kreeg een vosje de centrale rol, daar komt dus mijn inspiratie vandaan.

Een knuffel maakte Karolien zelf al, dus dat vond ik geen optie meer. Onze andere naailescollega is een echte heldin in het dekentjes maken dus dat liet ik lekker aan haar over! De ideeën waren er al snel, maar door de pech die op mijn weg kwam, werd het dit keer een noodgedwongen last minute. De babyborrel was namelijk de zondag nadat ik uit het ziekenhuis mocht vertrekken. Achter de naaimachine zitten is toch ook rusten zeker?!

Ook dit keer rolde er een hoesje voor een lampje van onder mijn naaimachine. Ik koos voor een vrolijke oranje print met rode flockfolie. De naam maakte ik in het lettertype van het geboortekaartje.

Een slabbetje komt altijd van pas, dus daar voorzag ik er twee van. Eentje in de stof van het lampje, eentje in een vosjesstof. 

Tot slot maakte ik een kussenhoes met daarop ook weer een vosje. In de staart flockte ik haar naam. Van het resultaat was ik toch wel in mijn nopjes. Ons mama is zo lief geweest om mij last minute nog wat vliesofix te halen omdat ik mij nog wat plattekes voelde...

En tot slot nog een foto van het geheel:

Geniet ervan Karolien, het is met veel liefde en plezier gemaakt!

Blogland - Warm land!

Als reactie op mijn bericht van gisteren  kreeg ik vandaag een hele fijne verrassing. De (blog) madammen die op donderdagavond een haakavond houden in het winkeltje Wol en zo in Bonheiden gaven een kaartje af in het ziekenhuis.

Vanmorgen bracht een verpleegster me dit pareltje:

Eerlijk, dit heeft me zo geroerd en was een echt lichtpuntje na enkele weken van miserie.

In de namiddag kreeg ik nog een tweede enorme verrassing. De hele week spraken ze dat ik misschien zaterdag naar huis mocht. Plots kreeg ik om half 3 te horen dat ik VANDAAG al mocht vertrekken. Het geeft me weer hoop en moed om er tegenaan te gaan!

Bedankt Moeke Veerle, Onlie Mie, Kristel, Daniëlle, Stella, Hilde en Jenny. En toch ook dank je wel Katrientje die normaal ook gaat, maar er gisteren niet kon zijn. Het heeft me heel erg deugd gedaan!

Jullie allemaal ook heel erg bedankt voor de beterschapswensen. Ik ben er nog niet helemaal van af, maar ik weet tenminste al waar ik op moet letten en dat er beterschap op komst is.

Ongeluk komt nooit alleen...

In mijn vorige blog berichtje konden jullie al lezen dat mijn leven momenteel niet over rozen loopt... Er wordt altijd gezegd dat een ongeluk nooit alleen komt en ook dat heb ik aan der lijve mogen ondervinden.

Emotioneel ga ik door een moeilijke periode en nu heeft mijn fysiek het ook eventjes laten afweten... The place to be op dit moment is het Imeldaziekenhuis in Bonheiden. Hopelijk mag ik morgen of zaterdag naar huis na een lange week hier...

Niets om jullie al te grote zorgen over te maken,het is mijn galblaas die het nodig vond om steentjes te kweken en rond te sturen door mijn galwegen. Met als gevolg: galcrisis.
Ondertussen werden er twee ambetant steentjes uit de kanalen verwijderd,  maar de galblaas moet er ook nog uit.  Dat zal voor over enkele weken zijn omdat ik een alvleesklierontsteking opgelopen heb door de vastzittende steentjes. De komende weken is strikt vetvrij eten de boodschap om nieuwe crisissen te vermijden. Geen koekjes meer voor mij!

In het ziekenhuis liggen is gelijk aan bezoek krijgen. Het enige fijne aspect per dag is het bezoek! Ik moet zeggen dat ik toch wel verwend werd. Dit is wat ze mij meebrachten:

Vrolijke kaartjes

Mijn lievelingsbloemen:

Een knuffeltje dat gekke geluidjes maakt en van mama Son een zelf gebreide kat! Zo plezant vind ik ze...

De befaamde witte pralines waar een vriendin mee aankwam, heb ik dus jammer genoeg retour moeten sturen!

Ook deze week heeft de naaimachine dus op stal gestaan . Nu hoop ik toch echt om snel opnieuw creatief te kunnen zijn!

Hartje bloemetjesstof

De laatste tijd staat de blog- en naaitijd hier jammer genoeg op een zeer laag pitje. De zin om iets te creëren is er wel, maar er moesten en moeten eerst een heel pak minder fijne dingen geregeld worden. Mijn nieuwe naaimachine heeft dus absoluut nog niet de aandacht gekregen die haar toebehoort!

Wat ik jullie kan meegeven is dat mijn vertrouwen en mijn "kinderlijke" naïviteit een flinke deuk gekregen hebben. Hopelijk komt alles zowel in het echte leven als in blogland snel terug op zijn pootjes terecht. Jullie blogs zullen me alvast helpen om mijn gedachten te verzetten en om mijn ellenlange "to sew-wishlist" nog wat extra voer te geven!

Ondertussen zal het jullie wel duidelijk zijn dat ik een zwak heb voor onderstaand stofje. Er werden al ettelijke cadeautjes mee gemaakt en nu is dat metertje ECHT wel op. (ik heb het dus niet kunnen laten om opnieuw 1,5 meter te kopen toen ik ze tegenkwam bij Habiba) Deze twee cadeautjes kregen jullie nog niet te zien.

Dit was een klein cadeautje onder de kerstboom voor mijn allerliefste moemoe. Ze is er zo fier op dat de letters ALTIJD zichtbaar moeten hangen wanneer hij op de deur steekt. Als je binnen bent, draait ze hem zo zodat je ze terug kan zien, schattig! De hartjessleutelring vond ik bij Wibra.

Tot slot maakte ik ook nog een Tilly. Deze ging mee naar de pakjesavond op de Chiro voor een lieveke uit de leiding.

Hopelijk snel meer creatieve uitspattingen!

Cadeaus à volonté...

Een beetje laat misschien, maar ik fabriceerde tijdens de feestdagen nog enkele handgemaakte cadeautjes die ik jullie nog niet liet zien!

De kussens konden jullie hier al bekijken, maar wat rolde er nog van onder mijn naaimachine? Een tijdje geleden stelde ik vast dat ons Mutti geen nachtlampje meer had. Wat er met het vorige gebeurd is, daar heb ik het raden naar, maar ik zorgde voor een spiksplinternieuw exemplaar.

De mosterd haalde ik bij Hilde@Home. Helaas waren de Lyktalampjes uitverkocht en jullie kennen mijn lastminute gedrag misschien al wel... Er was dus geen tijd meer om nog eens terug te rijden! Uiteindelijk zocht ik mijn heil in de Kvarna-tafellampjes. Qua vorm konden die mij zeker ook bekoren.

Ik speelde wat met de afmetingen en ging aan de slag. Mijn tip? Trek de stof eens over het lampje om te kijken of ze vast genoeg zit voor je de biais eraan stikt. Dat geeft je de kans om het nog iets losser of vaster te stikken. De ervaring leert me dat geen enkel lampje exact dezelfde afmetingen heeft. Het scheelt natuurlijk geen centimeters, maar het kan een verschil maken tussen een mooi passend hoesje of eentje dat afzakt.

Er kwam nog wat flock aan te pas en mijn lampje was klaar om afgegeven te worden. Ze ging in een doosje met daarop in koeien van letters BREEKBAAR! Het zou toch zonde zijn als de lamp al zou sneuvelen vooraleer ze onder de kerstboom uit mocht komen... Dit is het resultaat:

Ook kleine Marie bestelde een lampje als kerstcadeau. Makkelijk, zo moesten we ons hoofd niet breken over de eeuwige vraag: wat moeten we kopen? Ik wist dat ze er graag eentje wou. Aangezien de kleuren in haar slaapkamer roze en groen zijn, was de stofkeuze snel gemaakt. Een vrolijk biaislintje en een flock met naam en ook zij was gesteld:

Voilà, ik vind deze lampjes een heel dankbaar projectje, zeker een aanrader!