Het staartje aan de Babarum blogtour

Enkele maanden geleden, toen de straten er nog besneeuwd bijlagen en de winterjassen nog hard nodig, werd de Babarum blog tour afgesloten met een bescheiden blogmeet in Leuven.

Jelle bezorgde ons toen een leuke goodie bag en dit ticketje voor een wedstrijd!

De flamingo-dames namen het al eerder tegen elkaar op en de winnaar is al bekend. Stannel mocht die pluim op haar hoed spelden.  Ik koos voor dit stofje van Camelot en mocht er nu mee aan de slag. Fan van mijn creatie? Stemmen kan via deze link: http://blog.babarum.be/2015/06/mandorla-in-blue-stem-en-win.html Je maakt door te stemmen ook kans om iets te winnen!

De Lotta skirt van Compagnie M. steekt al een tijdje mijn ogen uit dus ik zag meteen de mogelijkheden toen mijn stofje in de brievenbus belandde. Het pdf-patroontje vond zijn weg naar mijn winkelmandje. Knippen en plakken deed ik -zeer productief- tijdens mijn middagpauze, ah ja, er was een deadline en ik kon niet wachten om er aan te beginnen! No time to waste dus.

De uiterst moeilijke beslissing over het contrasterende stofje viel in de naailes, merci dames! Het werd een effen fuchsia contraststof zodat het geheel niet te druk zou worden.

 

Voor de knoopjes dook ik in mijn bescheiden voorraad en duikelde deze exemplaren op. Persoonlijk vind ik ze er perfect bij passen! 

Mijn conclusie? Blij dat ik dit projectje gekozen heb voor mijn Babarum stofje. De Lotta skirt is een heel plezant patroon, er zullen er zeker nog volgen!

Mysterieuze picknick @ Misteria Lane

Een paar weken geleden verscheen er een uitnodiging in mijn mailbox. Een uitnodiging voor een picknick, op de zandberg in Tessenderlo, georganiseerd door de vijf schitterende bewoonsters van Misteria Lane! Mee te brengen? Jezelf, iets te eten en te drinken, een kleurrijke picknickdeken, een kleurrijk kussen en één zelfgemaakt cadeautje om te verloten. Kleurrijk? Check:

Er werd niet lang getwijfeld, natuurlijk wou ik er graag bij zijn! De aandachtige lezer kon de voorbije week hier en daar al wat bedrijvigheid spotten op de verschillende blogs van de organisatoren, maar ook achter de schermen werd er duidelijk ijverig geknutseld aan het zelfgemaakt cadeautje voor één van de andere blogsters. Dit was mijn cadeautje, het belandde bij Brigitte!

Orde is een binnenza(a)k en een Pot vol koekjes!

Vee bracht mij en Janusje (en zichzelf natuurlijk) veilig tot in Tessenderlo. Onze sightseeing tour via Scherpenheuvel (precies "d'Ardennen") zorgde voor de nodige hilariteit in de auto. We konden er niet aan doen, we hadden de gps gevolgd! Ik moet eerlijk toegeven dat ik op voorhand ook zeker al uitkeek naar de autorit met onze bekende moeke Veerle MAAKT VANALLES MEE. Janusje was ik misgelopen op de grote blogameetup, dus ik ben blij dat ik haar nu wel in levende lijve kon leren kennen.

De Zandberg beklimmen met Vee en Janusje

Bij de aankomst onder de toren wachtte ons een warm en kleurrijk welkom, kijk maar mee:

Toosten met de kleurrijke armbanden die we net kregen.

Warm welkom!

Kleurrijke kussens...

Jacqueline werd aangesteld als bakker van Misteria Lane en daar hebben we met zijn allen van mogen meegenieten! Ze bakte heerlijke taarten, hier mooi aangeprezen door de bakkerin herself:

Laat ons eerlijk zijn, dat was het enige moment waarop het getetter een beetje stilviel, ja, met taart in onze monden... 

Het uitdelen en krijgen van cadeautjes was een heerlijk moment. Toen bleek pas dat ik echt wel het jonkie was, verder ga ik daar niet op in! Leeftijd maakt allemaal niks uit, dat was al meteen duidelijk, het klikte tussen iedereen! De verrukte blikken op elk gezicht bij het openen van de cadeautjes spraken boekdelen. Van een bende creatieve dames was het natuurlijk wel te verwachten dat ze hun uiterste best zouden doen om er iets leuks van te maken. Dat is zeker gelukt! Een impressie:

En wat ik kreeg van Kris? Een prachtige tas met de huisjes van Misteria Lane er op, een rond ritstasje en last but not least, een geluksvlinder! Bedankt Kris, ik ben er heel erg blij mee, het is een prachtig cadeau en een mooi aandenken aan een fijne dag. De geluksvlinder zal zijn werk nog hebben de komende weken! Mijn enthousiasme spat van de foto, merci An om dit vast te leggen!

Het was een dag met een gouden randje.Zo morgen er gerust nog volgen! Merci dames om dit te organiseren!

Wie was er bij?! An, Brigitte, Carla, Ingrid, Kris, Jacqueline, Vee, Janusje, Esther, Ingrid, Leen, Daniëlle, Martine, Ellen. 

De foto's komen een beetje van overal: mezelf, Brigitte, An en Kris. Merci dames!

Rock the needle met Wout, de stoere drakenpiraat!

Door alles wat ik de laatste maanden op mijn bordje gekregen heb, is elk beetje afleiding mooi meegenomen. Toen ik de oproep van Bernina zag voor de “Rock the needle” wedstrijd heb ik dus niet lang getwijfeld. De opdracht? Een badcape voor kindjes naaien. Op de website kon je het basispatroon terugvinden en er werd opgeroepen tot originaliteit. Het voorbeeld was een pinguincape.

Mijn modelletje Wout zag een drakencape wel zitten dus de keuze was snel gemaakt. Een eerste ontwerp werd gemaakt toen ik er over vertelde tijdens een avondje op café met vrienden. De plannen waren groots en werden minutieus uitgetekend op enkele bierviltjes.

Voor de cape zelf kocht ik een soort groene spons. Lekker zacht vanbinnen voor een teer kindervelletje. Een restje okergele jersey veranderde in een drakenbuik en verscheen ook aan de binnenkant van de kap en werd gebruikt voor de ogen. Rode flockfolie zorgde voor een vriendelijk draakje in de buik. Blauwe katoen transformeerde in flapperende vleugeltjes voor op de buik en aan de kap.

Een draak zou natuurlijk geen draak zijn zonder drakenstaart! Om te vermijden dat de cape zou scheeftrekken, stikte ik de staart op de badcape i.p.v. hem tussen de spons te stikken. Daarvoor gebruikte ik groene en rode katoen met vlieseline ertussen om de drakenpuntjes wat meer dikte te geven.

Toen Wout zijn cape zag, riep hij uit, WAUW, nu ben ik een echte drakenpiraat! De naam voor mijn projectje was gekozen, recht uit de kindermond. Of hij blij was? Laat de foto’s voor zich spreken:

Nu hangt er hier ook nog een wedstrijd aan vast. In elke deelnemende winkel is er een naaimachine te winnen. Onder de stemmers wordt er ook een naaimachine verloot en na de stemrondes in de winkel, volgt er nog een online wedstrijd.

Mijn cape is in real life te bewonderen bij naaimachines Van Rooy in Mechelen (Onze Lieve Vrouwstraat 66, 2800 Mechelen). Als je fan bent van de drakenpiraat en in de buurt woont, voel je vrij om daar even binnen te springen om een stem te gaan uitbrengen, het zou me veel plezier doen! Jullie kunnen nog stemmen tot en met 20 juni. De sluitingsdagen zijn donderdag en zondag. Op de middag zijn ze ook gesloten tussen 12u30 en 13u30. 

Bekijk zeker ook eens deze pareltjes van Elke!

Een onderonsje van favorietjes...

Dat ik fan ben van de Zo Geknipt! boeken is al lang geen geheim meer. Jullie zagen hier al eerder enkele maaksels verschijnen en er zullen er zeker nog volgen. De werkbeschrijvingen en patroontjes vind ik nog steeds zeer duidelijk om mee te werken.

Mijn eerste versie van het recept "Orde is een binnenzak" rolde al in december 2012 van onder mijn naaimachine. Nog pre-blogtijdperk dus... Vorige week kreeg ik het ineens in mij, er moest en er zou vervanging komen. Mijn trouwe vriend heeft goed dienst gedaan, maar de boterhammetjes verdienden ondertussen wel eens een nieuw vervoermiddel.

Een ideaal projectje om te maken tijdens het vorige naaisalon van De Rode Draad leek me. Rond 20u begon ik met stof knippen en om 22u25 klokte ik af met een afgewerkt exemplaar. Waarvoor dank Elke dat ik het nog mocht afwerken!

Een onderonsje van favorietjes denk je? Wel ja, zowel het zakje als de stof waarin ik deze versie gemaakt heb, behoren tot de favorieten. De vorige versie was een combinatie van paars met witte bolletjes en blauw met bloemetjes.Dit keer koos ik voor een combinatie van Soft Cactus met effen oranje.

Mijn boterhammetjes worden vanaf nu in onderstaand exemplaar vervoerd, ik moet zeggen, ik ben er zeer tevreden over!

Pot vol koekjes - die waar je nog werk aan hebt...

Moederdag… Ons mutti verdient elke dag appreciatie voor het mama-zijn, maar op die dag verdient ze het toch nog een tikkeltje meer. Mijn broer en ik sponsorden haar een nieuw kastje dat ze graag zag, maar ik gaf haar toch liever nog iets persoonlijker.

DE Pot-vol-koekjes van Gewoon Marieke stak al lang mijn ogen uit om eens te proberen. Het is een pot waarin je laagjes maakt met de verschillende droge ingrediënten om koekjes te maken. De ontvanger voegt de natte ingrediënten toe en bakken maar!

Mutti bakt heel erg graag dus dat was extra motivatie om er eindelijk eens werk van te maken.

Het moeilijkste aspect vond ik het vinden van de juiste pot! Wiskunde is niet mijn sterkste kant en ik wou wel eindigen met een mooi gevulde pot. Recepten herberekenen liet ik dus wijselijk aan mezelf voorbijgaan. Het moest en zou dus een pot worden van 600ml! Hoe moeilijk kan het zijn? Juist ja, ZEER moeilijk!

Uiteindelijk vond ik soelaas in mayonaise potten, hoera! Je hoort het waarschijnlijk al komen… Het afwassen en ticket afpellen nam meer tijd in beslag dan het geheel omtoveren tot een Pot-vol-koekjes.

En terwijl ik dan toch zo goed bezig was, maakte ik er ineens twee. Ook eentje voor mijn tweede moeder, mama Son, de ma van mijn beste vriendin.

Natuurlijk kon ik het niet laten om er een lapje stof over te trekken, we zijn naaisters voor iets zeker?! Het fleurige effect is mooi meegenomen. De labels maakte ik zelf en kleefde ik op de pot met mod podge. Ziehier de potten, zusterlijk naast elkaar:

De reacties? Mutti zag al mogelijkheden om dit als cadeau te maken voor de creatieve madammen van de KVLV. Mama Son stelde zich meteen de vraag waar je zoiets leuks in godsnaam kon kopen?! Missie geslaagd.

Voor appelen en peren en de strijd naar perfectie...

Voor appelen en peren, een recept uit Zo Geknipt! 2 dat me meteen kon bekoren zoals jullie hier eerder al konden lezen. De eerste versie liep niet helemaal van een leien dakje door een foutje in het tekenen van het patroon. Wees gerust, all blame on me, ik begon op een verkeerde plek te tekenen voor de armuitsnijdingen. Het eindresultaat viel na veel vals spelen en truken van de foor serieus in de smaak.

Een tweede poging liet dus niet lang op zich wachten. Die versie belandde meteen en zonder woorden in de kleerkast van mijn Mutti nadat ze onder de naaimachine uitgerold kwam. Op naar een derde exemplaar dus!

Gewapend met een gefinetuned patroon en een prachtige lap retro stof, die ik buit maakte in de kringwinkel, ging ik aan de slag. Dit keer liep alles zeer vlot, derde keer, goede keer?!

Het mag gezegd, ik ben fan van diolen. Wat een plezier om mee te werken! De print stond me meteen aan, lekker vrolijk. De lente komt stilaan piepen in de tuin, ideaal weer om mijn t-shirt (dat toch al enkele weken af is) op foto vast te leggen. De struik is alvast assorti:

Conclusie? Volgens mij gaan er zo nog volgen... Ah ja, een vrouw moet toch iets hebben om aan te doen?!

Big Blogameetup

Zaterdag was ik, samen met ongeveer 120 andere gelijkgestemde zielen, aanwezig op de Big Blogameetup in Antwerpen. Met een klein hartje dacht ik aan de gezellige inwoonsters van Misteria Lane en hun geslaagde blogmeet en waagde de stap naar de net iets groter uitgevallen versie...
Het was er niet minder gezellig, een beetje overweldigend misschien, dat wel!

Vanaf 16u werden we verwacht door de 4 enthousiaste organisatoren Heidi, Lobke, Saartje en Soetmin. Met mijn naamkaartje in de aanslag ging ik op zoek naar een gesprekspartner. Lang werd er niet gezocht, het zat daar vol met creatieve breinen!

Naast creatieve vrouwen, waren er ook enkele gastsprekers aanwezig. Jo Thuys van Sound of C gaf ons wat meer uitleg over blogs en PR. 

Handmade with Love by Siemens werd ook vertegenwoordigd en stelde ons hun concept voor. Wie zin heeft, kan zich aanmelden als Helping Hand.

Ilse Saenen van Omega Pharma stelde ons enkele producten uit hun gamma voor die we dan ook nog eens zelf mogen uittesten, dat wordt genieten!

Vooraleer we terug aan de babbel konden, kregen we nog wat meer uitleg over Daisycon en affiliate links. 

Tussen de presentaties en de vele babbels door werd het buffet, verzorgd door Culinette, geopend. Het zag er allemaal even lekker uit, maar door mijn vetarme dieet DACHT ik dat ik er niet van zou kunnen proeven. Dat was buiten de fantastische organisatie en de bereidwilligheid van Culinette gerekend. Op voorhand had ik gevraagd of het een grote schande zou zijn om zelf iets te eten te voorzien. Toen ik stond aan te schuiven, toverden ze plots een volledig vetarme maaltijd tevoorschijn, speciaal voor mij, ik was geroerd!

Verder werden we ook nog verwend met dik gevulde goodiebags, inderdaad bags! We kregen niet 1, maar wel 2 exemplaren. Er was er eentje bij specifiek van Omega Pharma en nog een andere met leuke hebbedingen. Het was enorm nagenieten bij het uitpakken ervan. Kijk maar even mee:

Verder won ik ook nog een nagellakje van Pronails, ziet mij glunderen!

Conclusie: het was een zeer aangename avond waar ik plezante madammen heb leren kennen. Jammer dat er geen tijd was om met iedereen een babbeltje te doen...

Merci ladies voor het organiseren van dit fantastische event!